زیرزمین

امروز روز مادره. روزی که همه ما یاد زحمت های بی دریغ مادرهامون می افتیم و ازشون تشکر می کنیم...روزی که مفهوم مادری رو با دید ایرانی خودمون ترویج می دیم...روزی که غیر مستقیم داریم می گیم: مادر خوب کسیه که همه زندگی شو وقف بچه ش بکنه...

راستی کی به این باور می رسیم که ارزشمند بودن یک زن به مادر بودن یا همسر بودنش نیست؟ چرا این روز رو به عنوان روز زن کمتر در نظر می گیریم و مدام روی مادر بودن و همسر بودن تاکید داریم؟ آیا زنانی که به هر دلیلی مادر یا همسر نیستند ارزشی ندارند؟ آیا ارزش وجودی یک زن وابسته به نقش هایی است که می پذیرد؟ 

ای کاش روزی زن را به خاطر انسان بودنش بستاییم ... ای کاش روزی برسد که مادرانمان یاد بگیرند خود را فدای بچه ها نکنند و کمی هم به خواسته های خودشان توجه کنند تا وقتی به میانسالی رسیدند احساس نکنند همه فرصت ها را از دست داده اند. ای کاش به دیدی معقول در مادر و همسر بودن برسیم...

پی نوشت۱: د/و/م خرداد امسال هم گذشت و مثل هرسال انقدر در فتح خرمشهر غرقمان کردند که یادمان نیاید د/و/م خردادی هم وجود داشته...

پی نوشت۲: امسال سالگرد ازدواجمون با روز زن یکی شده بود و بنده کادو بارون شدم!