تحصیل در رشته ادبیات اگرچه برای ما آب و نانی نداشته، ولی دوستانی بهتر از آب روان نصیبمان کرده در این وانفسای ریا و دغل...

گروهی از دوستان یادگار دوره کارشناسی در دانشگاه علامه اند که با هم دوره مهمانی داریم و هرچند وقت یکبار در باغ یا خانه یکی از دوستان جمع می شویم و دیداری تازه می کنیم، و از احوال همکلاسی های قدیمی باخبر می شویم.

گروه ما پنج نفره ست. من، زهرا (که گاهی دختر سه ساله ش- مطهره- رو با خودش میاره)، آزاده، مریم و سمیه.

یکی از این بچه ها سه سال پیش به آمریکا مهاجرت کرد. امسال فاطمه برگشته و سه ماهی مهمان است و به این بهانه تقریبا هرهفته همدیگر را می بینیم.

دیروز هم منزل آزاده دعوت بودیم و فارغ از غم دنیا در کنار دوستان کمی آرامش گرفتیم.