امشب سهم ما از جشن میلاد امام حسن (ع) سه بار قطع برق بود که در مجموع بیشتر از 4 ساعت برق نداشتیم. به قول بابا برقی: برق نباشه چی می شه؟ هیچی دیده نمی شه... ولی ای کاش قضیه فقط منحصر به ندیدن بود!

دیگه به یخچال و فریزر نمی شه دست زد. در نتیجه از پخت غذا برای سحری خبری نیست.

نون نمی شه خورد چون نون ها توی فریزره و برای یخ زدایی شون هم مایکروفر نیازه!

اینترنت نمی شه رفت چون مودم وایرلس با برق کار می کنه!

مطالعه نمی شه کرد، چون خونه ما روشنایی گاز نداره و زیر نور شمع هم چشم آدم در میاد.

فیلم و سریال و نود هم که خود به خود تعطیل می شن!

به لباس هایی که روی میز اتو انبار شدن فقط می شه نگاه کرد!

جاروبرقی و نظافت و شست و شو هم می رن روی هوا...

فقط می مونه نشستن توی تاریکی و صلوات فرستادن به روح رفتگان بعضی ها!!! ما اگه نخوایم کوچه و خیابون چراغونی بشه باید چیکار کنیم؟ به خدا چراغی که به خانه رواست به کوچه حرام است!!!

حالا می فهمم قدیما که برق نبوده چرا همه سرشب می خوابیدن!


پی نوشت: درباره پست قبلی باید بگم بعضی از سریال ها در سال های گذشته تا حدی قابل قبول بودند و توانستند مخاطب را جذب کنند. مثل: صاحبدلان- متهم گریخت- اغما-جراحت- میوه ممنوعه- در مسیر زاینده رود و... البته به همین سربال ها هم نقدهای زیادی وارد هست. ولی امسال متاسفانه هیچ سربال قابل قبولی نداریم.