زیرزمین

یکی از نعمت هایی که نسل ما داشت و نسل فعلی نداره، دیدن حیوانات اهلی بود. بیشتر ما در کودکی جوجه داشتیم. ما مدتی در حیاط خانه مان مرغ و خروس نگهداری می کردیم که بعد به خاطر سروصدای زیاد خروسه و مزاحمت برای همسایه ها، ردشون کردیم. گربه هم زیاد در حیاط می دیدیم. یکبار گربه در یکی از اتاق های خانه نفوذ کرده و بقچه لباس رو برای زایمان انتخاب کرده بود!!!

به جز اینها، اسب و گاو و گوسفند هم گاهی می دیدیم. بعضی از اقوام ما تو باغشون گاوداری داشتند و توی گاوداری اسب هم نگهداری می کردند.

ولی بچه های امروز خیلی کم حیوون می بینن. البته اگه بالاشهری باشند احتمال اینکه سگ داشته باشن زیاده! ولی در طبقات متوسط شهری کمتر پیش میاد حیوون ببینن.

شاید یکی از دلایلی که نسل امروز به حفظ طبیعت اهمیتی نمی ده و از حیوون ها می ترسه یا چندشش می شه همین باشه. نسل امروز متاسفانه طبیعت رو خوب لمس نکرده...یادمه یکی از استادامون می گفت باید کنار هر باغ وحش، یه باغ اهل هم درست کنن و بچه ها رو برای دیدن حیوانات اهلی ببرن اونجا!